Strona Główna > Program Konferencji

Lokalizacja

Hotel Ameliówka
26-001 Masłów
Mąchocice Kapitulne 176
50.897980, 20.781914
http://www.ameliowka.pl/

Aktualności

Październik 2017
Ruszyły zapisy
Jest nam miło poinformować, iż ruszyły zapisy na konferencję. Zapisz się korzystając z formularza on-line. Formularz rejestracyjny znajdziesz tutaj

Abstrakty

Warsztaty Kryminalistyka

Joanna Sojer

Opis

Warsztaty poświęcone zostaną analizie śladów kryminalistycznych - często widzimy takie w serialach kryminalnych - co jest prawdą, a co fikcją? Kiedy przyjeżdżamy na miejsce zdarzenia, nie wiadomo, czy mamy do czynienia ze zdarzeniem kryminalnych. Zdarzają się takie sytuacje, kiedy na pierwszy rzut oka wydaje się, że doszło do śmierci naturalnej, a okazuje się to być zabójstwo. Zdarza się, że ofiara zdarzenia kryminalnego żyje i chroni sprawcę. Bywa, że zdarzenie wygląda na drastyczne i spowodowane działaniem osób trzecich, a jest nieszczęśliwym wypadkiem. Czasami ktoś w nietypowy sposób podejmuje działania suicydalne. Bywa, że na miejscu ktoś pozoruje działania - zarówno kryminalne, jak i mające inny charakter.

Jak przy pomocy śladów kryminalistycznych odtworzyć to, co się wydarzyło? Na jakie ślady zwrócić uwagę? Zapraszam na warsztaty kryminalistyczne przy wykorzystaniu walizki kryminalistycznej. Będzie możliwość ujawniania śladów daktyloskopijnych, traselogicznych oraz zabezpieczania śladów biologicznych.



More than an nurse forensic skills on a emergency departament

Evelien Koerselman

Słowa Kluczowe

Emergency Nurse, Attention Official Sexual Violence, Domestic Violence and Child Abuse, Catharina Hospital, Eindhoven, Netherlands.

Opis

In the Centre of Sexual Assault at the Catharina Hospital, at the Emergency department we have the opportunity to help victims of sexual assault. As nurses with forensic skills we bridge the gap between patientcare and police by providing compassionate care while collecting and documenting evidence in ways that will be useful to police investigations and prosecutors. As forensic nurses we recognize and signal the signs of violence and give the necessary medical threatment.



Warsztaty Broń i niebezpieczne narzędzie w praktyce ZRM i SOR (DS4MED)

DS4MED

Opis

TEMATYKA:
1. Działania prewencyjne zwiększające bezpieczeństwo w środowisku podwyższonego ryzyka
a. Planowanie
b. Niebezpieczne adresy
c. Kamizelki przeciw uderzeniowe etc.
2. Sytuacje niebezpieczne związane z użyciem lub posiadaniem przez napastnika ostrego narzędzie
a. Postępowanie na wypadek ataku ostrym narzędziem
b. Postępowanie w przypadku badania/ zbierania wywiadu z pacjentem który posiada ostre narzędzie
3 Sytuacje niebezpieczne związane z użyciem lub posiadaniem broni palnej
a. Prawo a broń
b. Postępowanie na wypadek sytuacji activ shooter (run, hide, fight)
c. Postępowanie w przypadku badania/ zbierania wywiadu z pacjentem który posiada broń palną



Zadania Centrum Zdrowia Seksualnego przy GGD Brabant –Zuidoost Eindhoven Holandia.
Sexual Health Center at GGD Brabant -Zuidoost Eindhoven The Netherlands

Iwona de Jonge-Kramarz MSC

Opis

TEMATYKA:
Zdrowie seksualne to nie tylko zapobieganie chorobom przenoszonym drogą płciową czy niechcianej ciąży. Oznacza to również, że seks jest przyjemny i przyjemny i doświadczany bez jakiejkolwiek formy przymusu, dyskryminacji lub przemocy. Jako Centrum Zdrowia Seksualnego jesteśmy miejscem, w którym mieszkańcy regionu Brabant – Zuidoost w Holandii, a w szczególności najsłabsze grupy, mogą anonimowo, aby zdobyć wiedzę i umiejętności, które przyczyniają się do zdrowego życia seksualnego.

Sexual health is not only the prevention of sexually transmitted diseases or unwanted pregnancy. It also means that sex is pleasant and enjoyable and experienced without any form of coercion, discrimination or violence. As a Sexual Health Center, we are a place where the inhabitants of the Brabant - Zuidoost region, in particular the weakest groups, can anonymously gain knowledge and skills that contribute to a healthy sex life.



Kierunki rozwoju Lotniczego Pogotowia Ratunkowego w Polsce

dr hab. n. o zdr. Robert Gałązkowski, prof. nadzw.

Opis

Medycyna przedszpitalna i transporty lotnicze są dynamicznie rozwijającymi się obszarami medycyny.

Głównym atutem lotniczych zespołów ratownictwa medycznego jest szybkie dostarczenie na miejsce zdarzenia wysoce wykwalifikowanego personelu, szybki transport pacjenta do właściwego ośrodka, dotarcie w miejsca trudno dostępne w celu udzielenia pomocy i ewakuacja pacjenta z terenu zagrożonego.

LPR sukcesywnie stara się rozwijać swoje możliwości kliniczne i operacyjne w oparciu o najnowsze rozwiązania i techniki. W sferze operacyjnej przygotowuje rozwiązania z zakresu uruchomienia systemu NVIS, a w sferze medycznej rozwiązania umożliwiające rozszerzenie możliwości wykonywania medycznych czynności ratunkowych i specjalistycznych zabiegów już na etapie przedszpitalnym - m.in. poprzez wyposażenie śmigłowców w usg, urządzenia do kompresji klatki piersiowej - które wprost mają wpłynąć na skuteczność udzielanej pomocy pacjentom oraz bezpieczną realizację operacji lotniczych.



Obrażenia postrzałowe i powybuchowe – wstępna diagnostyka i leczenie

dr n med Robert Brzozowski
Klinika Chirurgii Ogólnej 5 Wojskowego Szpitala Klinicznego w Krakowie

Opis

Obrażenia postrzałowe i powybuchowe rzadko występują w środowisku cywilnym, dlatego dla podjęcia racjonalnych interwencji zespołów medycznych wiedza ta wymaga stałej aktualizacji. Doświadczenia medycyny pola walki, szczególnie z ostatnich konfliktów militarnych w Iraku i Afganistanie, pozwalają przybliżyć problemy współczesnej diagnostyki i zaopatrywania takich urazów. Ma to znaczenie w związku z występującymi przypadkami zagrożeń terrorystycznych, ale także ze zdarzeniami o charakterze kryminalnym. Oprócz omówienia patomechanizmów postrzałów i wybuchów, zwrócimy szczególną uwagę na szybkie rozpoznawanie bezpośrednich, potencjalnie odwracalnych, przyczyn zgonów oraz na sposoby im zapobiegania.



Trudności w zabezpieczeniu dróg oddechowych u pacjentów z wadami twarzoczaszki.

Mgr pielęgniarstwa Małgorzata Roman, mgr pielęgniarstwa Katarzyna Młynarska, mgr pielęgniarstwa Ewelina Gotówko
Wojewódzki Specjalistyczny Szpital Dziecięcy w Olsztynie

Słowa kluczowe

wady twarzoczaszki, zaburzenia oddychania, wentylacja domowa inwazyjna i nieinwazyjna.

Opis

Wady twarzoczaszki są zachwianiem równowagi czynnościowej konstrukcji części czaszki, środkowego piętra twarzy oraz dolnego piętra twarzy. Wytworzone deformacje rzutują na dalszy rozwój dziecka, wygląd jego twarzy, słuch, połykanie, oddychanie, mowę oraz ustawienie zębów. Wpływają destrukcyjnie na poczucie własnej atrakcyjności, wartości i pewności siebie. Deformacja jednej jednostki czynnościowej, zaburza inne, ściśle z nią związane. Dlatego tak ważna jest kompleksowość działań medycznych w ośrodkach do tego powołanych.

Przyczyny wad twarzoczaszki mogą być wrodzone(kraniosynostozy, rozszczepy warg i podniebienia, dyzostozy, szczeliny twarzy), nabyte(urazy, porażenie nerwu twarzowego, choroby stawów skroniowo-żuchwowych),oraz przebyta choroba nowotworowa.

Zaburzenia oddychania występują z powodu retruzji twarzoczaszki, zarośnięcia nozdrzy tylnych, hipoplazji żuchwy, anomalii tchawicy i krtani i związanym z tym refluksem żołądkowo przełykowym oraz z powodu bezdechów centralnych.

Najczęstszą wadą twarzoczaszki są rozszczepy podniebienia oraz wargi. Rozszczep podniebienia może rozciągać się na część lub na całe podniebienie miękkie, jak również podniebienie twarde, aż do tyłu dziąsła górnego. Rozszczep wargi i podniebienia obejmuje jedną (rozszczep jednostronny) lub obie strony wargi (rozszczep obustronny), podstawy nosa, dziąsła oraz podniebienia. Zaburzenia oddychania w wypadku tej wady mogą wystąpić z powodu: nadmiernej ilość wydzieliny w górnych drogach oddechowych, obecności zgłębnika dożołądkowego- możliwość cofania się treści pokarmowej w przypadku nieprawidłowej techniki karmienia- perspektywa aspiracji do dróg oddechowych.

W przypadku zabezpieczania dróg oddechowych istnieje niebezpieczeństwo rozerwania rany pooperacyjnej oraz ryzyko krwotoku. Problemem może być brak szczelności w trakcie wentylacji na maskę twarzową z powodu dużego przecieku powietrza obok szpary rozszczepowej.

Deformacją mogącą powodować problemy z zabezpieczeniem dróg oddechowych jest Sekwencja Pierre’a Robin’a z charakterystyczną małą i cofniętą żuchwą oraz zapadaniem się języka. Prawidłowe warunki oddychania zapewnić można poprzez układanie dziecka na brzuchu, zmianę położenia języka w kierunku do tylnej ściany gardła, utrzymywanie stałego, dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych- czyli podłączenie CPAP, lub umieszczenie maski krtaniowej w okolicach wejścia do krtani. Zesztywnienie stawu skroniowo-żuchwowego, czyli ankyloza, jest stanem bardzo niebezpiecznym w przypadku RKO. Dziecko nie może otworzyć jamy ustnej. Pokarm przyjmuje w postaci płynnej , a wtłoczony za zębami język , przy nierozwijającej się żuchwie, stwarza warunki do napadowych, nocnych bezdechów. Do zabezpieczenia dróg oddechowych bardziej może być przydatna rurka nosowo-gardłowa niż rurka ustno- gardłowa z racji wtłoczonego ciasno między zębami języka. Intubacja jest możliwa tylko za pomocą broncho-nosofiberoskopu. W przypadku stanu zagrożenia życia przydatne będą techniki ratunkowe: konikotomia czy konikopunkcja. W przypadku przewlekłych zaburzeń oddychania u dzieci z wadami twarzoczaszki, zasadne jest zastosowanie leczenia wentylacją domową inwazyjną lub nieinwazyjną. Wentylacja domowa polega na leczeniu niewydolności oddechowej za pomocą respiratora. Obecnie, dzięki postępowi medycyny i technologii, leczenie respiratorem może być stosowane w warunkach domowych. Respiratory stały się mniejsze, lżejsze i bardziej niezawodne. Wypracowano zasady postępowania medycznego umożliwiające skuteczne i bezpieczne stosowanie wentylacji mechanicznej poza szpitalem.

Respirator może być połączony z pacjentem w dwojaki sposób:
1) inwazyjny – rury respiratora podłączamy do tracheotomii
2) nieinwazyjny – respirator łączymy z pacjentem za pomocą różnego rodzaju masek zakładanych na twarz.

Dzięki programowi wentylacji domowej chorzy wentylowani inwazyjnie mają szansę być przeniesieni do domu, w warunki zapewniające nieporównywalnie większy komfort życia choremu i jego rodzinie. W wentylacji domowej najczęściej jednak stosowana jest wentylacja nieinwazyjna, w której rury respiratora podłączane są nie do rurki tracheotomijnej, lecz do masek mocowanych paskami do twarzy. Jej skuteczność wynika ze zdolności do zmniejszania zmęczenia mięśni oddechowych nieodłącznie związanego z przewlekłą niewydolnością oddechową.

Najczęstszym powodem wezwania Zespołu Ratownictwa Medycznego do pacjenta wentylowanego w domu jest niedrożność rurki tracheotomijnej, brak szczelności układu oddechowego, przerwa w dostawie energii elektrycznej, co jest przyczyną spadku poziomu saturacji pacjenta oraz odczucia duszności. Rolą Zespołu ZRM jest ewakuacja wydzieliny z dróg oddechowych, sprawdzenie szczelności układu oddechowego ewentualnie podanie leków.



Hipotermia pourazowa.

Lek Sylweriusz Kosiński specjalista Anestezjoligii i Intensywnej Terapii

Opis

Hipotermia pourazowa definiowana jest jako obniżenie temperatury centralnej poniżej 36°C. Szacuje się, że hipotermia pourazowa występuje u 21-66% pacjentów z ciężkimi obrażeniami ciała. Najczęściej wymienianymi czynnikami ryzyka są ekspozycja na niską temperaturą otoczenia, dożylne wlewy chłodnych płynów, krwotoki, leki wpływające na termoregulację i inne, które powodują wzmożoną utratę ciepła. Równie istotne znaczenie ma zmniejszenie potencjału metabolicznego i wynikające z tego zmniejszenie produkcji ciepła. Tak więc, najważniejszym czynnikiem ryzyka wydaje się być ciężkość doznanych obrażeń ciała. Konsekwencją hipotermii pourazowej jest zwiększona utrata krwi, większe ryzyko wystąpienia niewydolności narządowej i sepsy, przedłużenie okresu leczenia i zwiększona śmiertelność pourazowa. Wszystkie one mają bezpośredni lub pośredni związek z zaburzeniami układu krzepnięcia, które rozwijają się przy temperaturze centralnej poniżej 33-34°C. Hipotermia jest obok kwasicy i koagulopatii częścią tzw. „śmiertelnej triady” pourazowej. Profilaktyka i leczenie hipotermii pourazowej mają więc szczególny wymiar w obliczu jej ciężkich konsekwencji. Protokół postępowania obejmuje przede wszystkim zapobieganie utracie ciepła i unikanie wszystkich czynników, które mogą wpływać na zaburzony już w wyniku urazu proces termoregulacji. W okresie przedszpitalnym należy skoncentrować się na przerwaniu ekspozycji na niekorzystne warunki środowiska, tamowaniu krwotoków zewnętrznych i szybkim transporcie do szpitala. Postępowanie w szpitalu musi obejmować metody ogrzewania aktywnego, bo tylko czynne dostarczanie ciepła może zrównoważyć wzmożoną jego utratę. Jak najszybciej należy wdrożyć stałe monitorowanie temperatury centralnej, optymalnie w przełyku. Leczenie zaburzeń krzepnięcia wynikających z obniżonej temperatury ciała polega na efektywnym ogrzewaniu i przywróceniu normotermii. Należy też pamiętać, że ostra koagulopatia pourazowa ma złożoną etiologię, a hipotermia jest tylko jednym z czynników wywołujących. W ostatnich latach pojawiły się perspektywy użycia w leczeniu hipotermii pourazowej metod krążenia pozaustrojowego, a także koncepcje wykorzystania ochronnych właściwości hipotermii po ciężkich obrażeniach ciała.



Wykorzystanie śmigłowca Lotniczego Pogotowia Ratunkowego w terenach górskich i trudno dostępnych

Przemysław Barczentewicz ratownik medyczny

Opis

Lotnicze Pogotowie Ratunkowa jako jednostka HEMS, świadczy usługi polegające w głównej mierze na prowadzeniu Medycznych Czynności Ratunkowych. Głównymi celami wykorzystania śmigłowca w akcji ratunkowej jest szybkie dostarczenie pomocy do miejsca zdarzenia lub szybkiej ewakuacji poszkodowanego do szpitala, który zapewni odpowiedni poziom referencyjności dla danego urazu lub jednostki chorobowej. Śmigłowiec sam w sobie, zapewnia możliwość dostarczenia zespołu medycznego do miejsc niedostępnych dla naziemnych Zespołów Ratownictwa Medycznego. Nie mniej jednak, ograniczenia terenowe (zalesienie, zabudowania, tereny górskie), w niektórych przypadkach ograniczają możliwość lądowania. W tym celu Lotnicze Pogotowie Ratunkowe podjęło próbę wdrożenia pilotażowego programu, polegającego na wykorzystaniu technik linowych, jako jednej z metod dotarcia do osób oczekujących pomocy.



Nóż to narzędzie

Maciej Sztuka

Opis

Nóż towarzyszył człowiekowi od pradziejów jako narzędzie wykorzystywane do codziennych czynności. Miał on także niebywałe znaczenie dla przetrwania człowieka, mogąc służyć jako doraźna i groźna broń.

Dla ratownika niezbędny. W nieodpowiednich rękach groźny.

Wykład i warsztaty nie mają udowodnić, że jestem znawcą tematu...wręcz przeciwnie będą okazją abyśmy wszyscy, wspólnie czegoś się nauczyli.



„Omnis moriatur” - jak rozmawiać z rodziną o śmierci pacjenta.

Aleksandra Tomaszek
wykładowca akademicki, koordynator transplantacyjny, psycholog

Opis

Rozmowa o śmierci nigdy nie jest łatwa, każdy tak mówi…

Nie rozmawiamy o niej, nie chcemy, boimy jej „dotykać”, niestety przychodzi… często nagle i nieoczekiwanie ... i co dalej…

„Śmierć nie dotyczy mnie! nie dotyczy również moich bliskich! to się nie wydarzyło! ktoś jest winny tej śmierci! może za mało pracy zostało wykonanej w ratowanie mojego bliskiego!!??, niech ktoś inny go wyleczy!!!

Z tymi i z podobnymi, zarzutami, pytaniami spotykamy się w codziennej pracy, kiedy rodzina traci bliskiego. Czy można nauczyć się rozmawiać o śmierci? czy jest gotowy scenariusz, by ja przeprowadzić? co zrobić z agresją rodziny? Co zrobić ze swoimi emocjami podczas rozmowy o śmierci? Jak rozmawiać, by nie zatracić siebie. Na te i inne pytania odpowiemy sobie podczas wspólnego spotkania.



WCKMed ŁÓDŹ - Medycyna pola walki we współczesnym ratownictwie.

kpt. dr n. med. Dorota ŁĘGOCKA - BARTCZAK

kpr. mgr Kamil MIODEK

Opis

Rozmowa o śmierci nigdy nie jest łatwa, każdy tak mówi…

Wytyczne postępowania z poszkodowanym na polu walki, swoje korzenie znajdują w cywilnych standardach postępowania w obrażeniach wywołanych urazami. Rozwój terroryzmu, oraz coraz większa ilość aktów terrorystycznych nasuwa pytanie, czy obecny system ratownictwa medycznego może zaczerpnąć z doświadczeń wojskowych zdobytych na polu walki. Czy opatrunki wojskowe występujące w IPMed mogą być przydatne w karetkach pogotowia? Czy badanie wg protokołu SMARCHE zda egzamin w przypadku zdarzenia masowego spowodowanego wybuchem? Czy potrafimy poprawnie wykorzystywać pojawiający się w karetkach sprzęt wojskowy i radzić sobie z ,masywnymi krwotokami? Na te i inne pytania postaramy się znaleźć odpowiedź na naszych warsztatach.



Wstępna diagnoza ZRM, a rzeczywistość i ostateczne rozpoznania.

Andrzej Nabzdyk
lek. med.spec ortopedii i traumatolgii

Opis

Rzeczywiste stany zagrożenia życia często maja niewiele wspólnego z wstępną diagnozą postawioną przez interweniujący ZRM. Podobnie jak podczas wzywania i komunikacji na wstępnym poziomie w relacji wzywający -dyspozytor następuje częste zaburzenie właściwej informacji, taka sama sytuacja następuje w bezpośrednich relacjach ZRM -pacjent i jego rodzina.

Przyczyn taki sytuacji jest kilka ;

W relacjach wzywający -dyspozytor-:

Brak wiedzy w społeczeństwie kiedy wzywać ZRM

Brak elementarnego wzajemnego szacunku

świadome wprowadzanie w błąd dyspozytora w celu otrzymania dobrej w swym mniemaniu usługi.

Niestandardowe przyjmowanie wezwania -coraz rzadsze w dzisiejszej rzeczywistości SWD

W relacjach ZRM- pacjent i jego rodzina:

Brak świadomości , że rodzona pacjenta jest jeszcze jednym pacjentem wymagającym psychologii po stronie członków ZRM

Narzucanie swoich emocji przez ZRM (szczególnie wynikających z powodu wezwania lub przemęczenia)

Niestandardowe zachowania zarówno w bezpośrednim obyciu jak i w stosowaniu procedur medycznych

Upraszczanie zasad pracy i ściąganie roli ZRM do poziomu taksówki medycznej (zarówno w rozumieniu członków ZRM jak i wzywających)

Tego typu problemy w komunikacji bezpośredniej często urastają do nierozwiązywalnych problemów, co w efekcie daje prostą drogę do potknięć i pomyłek diagnostycznych . W konsekwencji nawet przewożony do SOR pacjent z przylepioną łatką wadliwego rozpoznania na wstępnym etapie wymaga szczególnej troski i uwagi po stronie personelu przyjmującego w SOR. Konieczne jest stałe, równe triażowanie pacjentów z uwzględnieniem coraz bardziej szczegółowego wywiadu (na wszystkich etapach). W ostatecznym spotkaniu lekarza SOR z pacjentem lub jego rodzina - konieczna jest informacja zarówno od wzywającego jak i pacjenta , a przede wszystkim od ZRM , który musi dokonać szczególnie starannie oceny pacjenta -świadom potencjalnego wprowadzenia w błąd kolejnych poziomów organizacyjnych opieki medycznej .

Dzisiejsze czasy pełne wzajemnego braku zrozumienia pomiędzy społeczeństwem a wymagają standardowego zachowania zarówno przyjmowaniu zlecenia przez dyspozytora jak i działań ZRM i SOR . Działania rozszerzane pod płaszczykiem holistycznego podejścia na każdym etapie doprowadzają nas do uprawiania medycyny defensywnej pełnej wzajemnych konsultacji i coraz bardziej wyszukanych badań diagnostycznych . Niestety częstą przyczyną takich działań jest obawa przed popełnieniem błędu lub/i przed roszczeniami . Obserwujemy stały zanik "myśli medycznej" czy raczej diagnostycznej - ze względu na narastającą ilość pacjentów na każdym etapie. Wymagana szczególna staranność wynika z charakteru zawodów medycznych - będących zawodami zaufania społecznego i tylko od realizujących to wyzwanie zależy, czy zbudujemy relacje z pacjentem oparte na wzajemnym zaufaniu i współpracy , czy utoniemy w potyczkach słownych i doprowadzimy do realnego zagrożenia życia pacjenta . Niestety trzeba też wspomnieć o słabej realizacji elementów ochr ony prawnej dla całego pionu -bez zdecydowanych działań ustawodawcy jak i realizujących i stojących na straży realizacji zasad prawnych organów nie zbudujemy szacunku do służb medycznych. Na każdym etapie opieki nad pacjentem mamy sporo wadliwych mechanizmów , które zezwalają natychmiast po otrzymaniu dyplomu zostać kierownikiem ZRM , albo wobec braku kadr rzucają niedoświadczonych pracowników od razu na pierwszą linię kontaktu z pacjentami . Brakuje nam na każdym poziomie w dniu dzisiejszym starożytnego sprawdzonego etapu wprowadzania kanony zawodu nawet w prostej relacji Starszy- Młodszy (mistrz -uczeń…). Konsekwencje widoczne w dzisiejszej rzeczywistości - brak chętnych do uprawiania sporu ekstremalnego jakim jest Ratownictwo Medyczne na każdym etapie.



PRZESTĘPSTWO, CZY SAMOBÓJSTWO

Joanna Stojer

Opis warsztatów

„Okiem kryminalistyka: samobójstwo, zabójstwo, wypadek? Analiza śladów na miejscu zdarzenia”

Kiedy przyjeżdżamy na miejsce zdarzenia, nie wiadomo, czy mamy do czynienia ze zdarzeniem kryminalnych. Zdarzają się takie sytuacje,kiedy na pierwszy rzut oka wydaje się, że doszło do śmierci naturalnej, a okazuje się to być zabójstwo. Zdarza się, że ofiara zdarzenia kryminalnego żyje i chroni sprawcę. Bywa, że zdarzenie wygląda na drastyczne i spowodowane działaniem osób trzecich, a jest nieszczęśliwym wypadkiem. Czasami ktoś w nietypowy sposób podejmuje działania suicydalne. bywa, że na miejscu ktoś pozoruje działania - zarówno kryminalne, jak i mające inny charakter. Jak przy pomocy śladów kryminalistycznych odtworzyć to, co się wydarzyło? Na jakie ślady zwrócić uwagę? Zapraszam na warsztaty kryminalistyczne.



Broń i niebezpieczne narzędzie w praktyce ZRM i SOR

DS4Med

Opis warsztatów

1. Działania prewencyjne zwiększające bezpieczeństwo w środowisku podwyższonego ryzyka
o Planowanie
o Niebezpieczne adresy
o Kamizelki przeciw uderzeniowe etc.
2. Sytuacje niebezpieczne związane z użyciem lub posiadaniem przez napastnika ostrego narzędzie
o Postępowanie na wypadek ataku ostrym narzędziem
o Postępowanie w przypadku badania/ zbierania wywiadu z pacjentem który posiada ostre narzędzie
3. Sytuacje niebezpieczne związane z użyciem lub posiadaniem broni palnej
o Prawo a broń
o Postępowanie na wypadek sytuacji activ shooter (run, hide, fight)
o Postępowanie w przypadku badania/ zbierania wywiadu z pacjentem który posiada broń palną



OCHRONAMEDYCZNA.PL

OchronaMedyczna.pl

Opis

Przy dobrej pogodzie dwie karetki z symulatorami SIMman w środku, instruktorzy i sprzęt do ćwiczeń Przy karetkach strefa Chill z leżakami stoliczkami, gdzie chętni będą mogli podejść do karetki i poćwiczyć scenariusze.

Generalnie przyświeca idea pełnego luzu w strefie chill. Ponad to w strefie chill - małe studio i by nagrywać wywiady z prelegentami do projektu w cztery oczy. Każdy z prelegentów po swoim wystąpieniu zamiast prowadzić rozmowy w kuluarach, może udać ę do strefy chill. Tam jedno czasowo można będzie przeprowadzić z nim wywiad i zadawać pytania dotyczące prezentowanego tematu na konferencji.



"StrAcH ma tylko..."

Andrzej Morajda

Opis

Pacjent z szerokimi źrenicami bez reakcji na światło?! To jeden z najbardziej przerażających Pacjentów dla całego Systemu Ratownictwa Medycznego (i nie tylko). Wszyscy zastanawiają się jak do tego doszło? Czy coś można było zrobić?

Chciałbym przedstawić Państwu analizę kilu Pacjentów którym StrAcH w wyniku SAH zaglądną w oczy. Zaproponować procedurę tzw. „Karty SAH-ową” skierowanej do Systemu Ratownictwa Medycznego celem wczesnej identyfikacji zagrożenia. Chciałbym również wskazać schemat postępowania z pacjentem do czasu przybycia do wyspecjalizowanego ośrodka celem leczenia malformacji naczyniowych.



Emocje pacjenta i rodziny. Interwencja kryzysowa w rękach ratownika i psychologa

Gabriela Zajdel
Ośrodek Interwencji Kryzysowej w Krakowie

Opis

Stan zagrożenia życia lub zdrowia – sytuacja, w której czas udzielenia fachowej pomocy warunkuje szanse powrotu do pełni zdrowia poszkodowanych. Praktyka pokazuje ze minimalizacja czasu oczekiwania na niesioną pomoc przekłada się korzystnie na dalsze rokowania.

W myśl tej zasady 27 lat temu w Polsce, powstał pierwszy Ośrodek Interwencji Kryzysowej z siedzibą w Krakowie. Jego zadaniem jest niesienie pomocy psychologicznej w kryzysach i sytuacjach traumatycznych. Natychmiastowe, profesjonalne wsparcie odgrywa kluczową rolę w procesie powrotu do prawidłowego i typowego dla danej osoby funkcjonowania, sprzed momentu kryzysu. Należy zwrócić uwagę, że bardzo często kryzysy pojawią w różnego rodzaju sytuacjach, w których zdrowie lub życie poszkodowanego czy jego najbliższych jest zagrożone. Kadra zatrudniona w placówkach ochrony zdrowia, mająca kontakt z pacjentem, w trakcie zabezpieczenia medycznego powinna pamiętać również o potrzebie wsparcia psychologicznego. Rodzina pacjenta pogrążona w żałobie, zgwałcona kobieta borykająca się z uczuciem wstydu, ofiary przemocy przepełnione lękiem przed oprawcą czy uczestnicy wypadku doświadczający silnego lęku o swoje życie to pacjenci, u których może rozwinąć się silna reakcja stresowa.

Emocje które są nieodłącznym elementem życia każdego człowieka, w takich sytuacjach mogą przybierać skrajne nasilenie i spowodować trwałe i nieodwracalne zmiany w życiu człowieka. Dobra współpraca pomiędzy osobami dbającymi o zdrowie somatyczne i zdrowie psychiczne daje możliwość pełnego powrotu do zdrowia pacjenta. Wzajemna znajomość instytucji pomocowych i możliwości jakimi dysponują daje poczucie bezpieczeństwa oraz kompetencji. Obustronne zaufanie i rozumienie zakresu działań pomoże nie tylko jak najlepiej zorganizować pomoc potrzebującym, ale także zadziała profilaktycznie.

Przemówienie jest zbiorem doświadczeń zebranych w OIK.



Postępowanie w stanach nagłych u pacjentów z hemofilią

Iwona Malinowska-Lipień

Opis

Hemofilia jest dziedzicznym zaburzeniem krzepnięcia krwi związanym z chromosomem X, spowodowanym niedoborem czynnika krzepnięcia VIII w hemofilii A lub czynnika krzepnięcia IX w hemofilii B. Niedobór ten jest skutkiem mutacji w genach kodujących czynniki krzepnięcia. Częstość występowania hemofilii ocenia się na około 1/10 000 urodzeń. Trafna diagnoza jest kluczowa dla prawidłowej terapii choroby.

Podstawowym celem opieki jest zapobieganie krwawieniom spowodowanym niedoborem czynników krzepnięcia i leczenie tych krwawień. Ostre krwawienia powinny być leczone tak szybko, jak to możliwe, najlepiej w ciągu dwóch godzin. W razie podejrzenia krwawienia należy rozpocząć leczenie, nie czekając na rozwój objawów niepozostawiających wątpliwości. W przypadku ciężkiego krwawienia stanowiącego potencjalnie zagrożenie życia, zwłaszcza krwawienia w obrębie głowy, szyi, klatki piersiowej i układu pokarmowego, leczenie czynnikiem krzepnięcia powinno być wprowadzone natychmiast, nawet przed zakończeniem działań diagnostycznych.

Aby umożliwić właściwe działanie w nagłych sytuacjach, wszyscy pacjenci powinni zawsze mieć przy sobie łatwo dostępny identyfikator, informujący o rozpoznaniu, stopniu ciężkości zaburzenia krzepnięcia, obecności inhibitora, rodzaju preparatu, którym pacjent jest leczony, początkowym dawkowaniu w leczeniu ciężkiego, umiarkowanego oraz łagodnego krwawienia oraz dane kontaktowe lekarza prowadzącego/ kliniki.



Jeff Solheim MSN RN CEN TCRN CFRN FAEN FAAN Biography

Iwona Malinowska-Lipień

Opis

Jeff Solheim is a Registered Nurse from West Linn Oregon, a suburb of Portland Oregon. Jeff has worked as a Registered Nurse for over 25 years in clinical areas as varied as the intensive care unit, medical/surgical units and the emergency department as well as working as a flight nurse and cruise ship nurse. Jeff’s roles in nursing span from bedside nursing through nursing management and administration to trauma coordinator, nursing educator, nursing consultant and state surveyor.

In 2004, Jeff left the hospital and started his own speaking and consulting firm. Since then, he has spoken to tens of thousands of people in all 50 states as well as multiple countries around the world. He was awarded the Nursing Education Award by the Emergency Nurses Association for his education and publishing accomplishments. Aside from speaking, Jeff has authored more than 20 books and been editor or contributor to numerous others as well as being published in multiple journals and magazines.

Jeff is also the founder and emeritus executive director of Project Helping Hands, an organization which places short-term medical teams in countries around the globe providing medical and preventative care as well as education to those who lack access to basic services. Jeff is currently the President of the Emergency Nurses Association and works as an international flight nurse for Criticalair.

Jeff weaves his tales from his travels around the world with his extensive nursing background to make each presentation an unforgettable experience.



Nancy Bonalumi, DNP, RN, CEN, FAEN

Nancy Bonalumi, DNP, RN, CEN, FAEN has an extensive career as a nurse leader, educator and consultant in emergency care and emergency department operations. She is the author of numerous articles on clinical practice, emergency department operations and nursing leadership in peer-reviewed journals and a contributing author to several books including Emergency Nursing Core Curriculum 7th edition (2017), ENA Managers Survival Guide (2017), and the American Nurses Association’s Nursing: Scope and Standards, 2nd edition (2010), as well as an in-demand lecturer with years of presenting to diverse audiences on topics ranging from clinical care to leadership. Nancy has worked in care environments ranging from small rural hospitals to large urban medical centers in the US. As president of NMB Global Leadership, she consults with hospitals around the US as well as in Europe, the Middle East and Asia. In any setting, she is viewed as an engaging, thoughtful leader. She calls upon her cumulative experiences to bring fresh insights to her audience. Nancy’s education in nursing began with a Diploma from a hospital-based school of nursing. She went on to earn a BSN, Masters in Nursing and in 2015, completed a Doctorate in Nursing Practice. In addition to these accomplishments, Nancy has extensive experience in association leadership, having served on numerous boards including the 2006 President of the Emergency Nurses Association, the 2015 Chair of the Academy of Emergency Nursing and is currently President of Project Helping Hands, a medical humanitarian organization.



Zagadki kryminalne czyli „Ratownik na miejscu zbrodni – działania ratownicze kontra kryminalistyka”.

Filip Bolechała, Krzysztof Jamrozik

Opis

W swoim wystąpieniu pragniemy zwrócić uwagę słuchaczy na fakt, że przybywający na miejsce zdarzenia zespół ratownictwa może znaleźć się równocześnie w obszarze, w którym wcześniej doszło do popełnienia przestępstwa. Tym samym w sytuacji odstąpienia lub zakończenia działań ratunkowych powinien zdawać sobie sprawę jak zachowywać się oraz postępować w obszarze występowania potencjalnych dowodów śledztwa. Omówione zostaną rodzaje i znaczenie śladów kryminalistycznych, sposoby ich zabezpieczania, a przede wszystkim odniesiemy się do szczególnej wagi czynności procesowej jaką są oględziny miejsca zdarzenia / ujawnienia zwłok. Zwrócimy również uwagę na podstawowe zasady zachowania się służb medycznych w miejscu i wobec ofiary potencjalnego przestępstwa. Teoretyczne rozważania nie zostaną pozbawione praktycznej ilustracji przykładami zdarzeń, które miały miejsce w rzeczywistości.



s